Hayaller

Sabaha karşı 06:17...

3 saatlik yarım yamalak bir uykunun ardından düşüncelerle uyandım. Sanki uyumak zor geliyordu bana. Uyumamalıydım. Kendi kendime bunu kabul ettikten sonra kalkıp birşeyler yapmak üzere odadan çıktım. Çok uzaklara gitmem gerekmiyordu aslında. Gidip mutfaktan su içtim...

Düşünüyordum.. Günlerdir çok fazla düşünce aklıma dokunup geçmişti. Gerek siyasi, gerek felsefi.. Bir hayata başlamıştık 6 kişi bir odada. Çocukluk rüyalarımızın bir ucundan tutmuş gerçekleştirmek için fırsatlar kolluyorduk. Hepimizin ayrı bir hayali vardı evlerimizden ayrılmadan önce. Kimimizi içindeki hırs getirmişti İstanbul'a, kimimizi ise belki başkalarının hırsları.. 

Özlüyorduk özümüzü nitekim, kimileri ilk günlerde çok yadırgadı değişen hayatlarını, kimimiz ise o kadar heyecanlıydı ki olan bitenden kendisini kaptırıyordu bu yeni hayata...

Galata köprüsüne 250 metre ileride bir bina yüzlerce insanın hayallerini taşıyordu. Hepimiz üniversiteye adım attığımızda bu hayallerin imkansız olmadığını öğrendik. Ortak bir yanımız daha vardı tabii ki; yetinmeyi bilmiyorduk. Ne yaptıklarımızla, ne de yapacaklarımızla...

Eğleniyorduk hep beraber, kimse yabancı gelmiyordu birbirine, sanki yıllardır beraberdik burada, ilk değildi birbirimize selam verişimiz. Aslında hepimiz birbirimize benziyorduk. Belki de bu yüzdendi sempatimiz. Hepimiz buraya bir hayali gerçekleştirmeye gelmiştik.

Her hayalin bir de yanında ek hayalcikleri olur bana göre, bir büyük hayali gerçekleştirebilmek için önce hayalciklerimizi yapmamız gerekir. Bunlar asıl hayalin yapı taşları gibidir. 

Bir de alternatif hayaller vardır. Bu hayaller gerçekleşmese bile ana hayalimizi etkilemez. Tıpkı bir hiyerarşi tablosu gibidir aslında hayaller. Kendi içinde dallara ayrılan birbirinden üstün ve birbirinin altında bir sürü hayal. 

İşte bu hayaller hayatımıza devam etmemizi sağlar. Biz hayallerimize yön verirken aslında o bizim hayatımıza yön verir. Bir adım atarken aslında hayallerimizdir bize gerekli komutu veren.

Herkesin hayalleri vardır. Ancak önemli olan umudu olmayan imkansız hayaller kurmamaktır. Aksi takdirde bu hayal bizi umutsuzluğa sürükler ve artık size komutlar veremez duruma gelir. Bunun üzerine alternatif bir hayal kuramazsak hayat bomboş bir hal alır. Çünkü artık bir komutanı kalmamıştır. Beyni olmayan bir vücuttur artık.

Benim de bir hayalim var. Ancak yürümem gereken çok uzun da bir yolum..