Daha önce hiç yol yazısı yazmamıştım. Şimdi ise ne hikmettir ki bu yazıyı teknolojinin zırt dediği yerde internetten yazıyorum.
Saat 00:33. İzmir'den ayrılalı yaklaşık 30 dakika geçti. Daha yeni yola çıktık anlayacağınız üzere. Madem girişi böyle yaptım biraz daha info vereyim. Dışarıda sıcaklık +8 derece ve hava parçalı bulutlu. Gerçi ışıklar sönmediğinden dolayı etrafı inceleme fırsatı da pek bulamıyorum. Baksam da pek birşey göreceğimden değil hani. Zaten karanlıkta ne görmeyi umabilirim ki?
Yine düşünüyorum da geçmişi, Antalya - İzmir arası yaptığım otobüs yolculukları aklıma geliyor. Küçükken bu yolu az katetmedim. İlk başıma bindiğim günü hatırlıyorum. Varan turizm ile Antalya'dan, İzmir'e yine seyahat edeceğim. Yaşım muhtemelen 7-8 ya da o yaşların hepsi birbirine benziyor zaten. Herneyse, klasik öğütleri dinledikten sonra, muavine emanet edilerek yola çıktım. O günden beri gece yolculukları bana daha keyifli gelir. İnsanlar uyurken ben etrafı inceler ve düşünürdüm.
Değişik yerler ve gece olduğu için yolları aydınlatan turuncumsu ağır ışık etrafı bir başka gösterir adama.. Şu anda İzmir'in çıkışını tastikleyen büyük tüneli geçiyoruz. Ben tünelleri de pek severdim. Bir ayrı keyif alırdım buralardan. Nedendir, bilinmez..
Etrafta kamyonlar, para kazanmak için direksiyon sallayan binlerce insan.. Zor iş her gece bu karanlık yolları aşındırmak aslında. Alışsan da, alışmasan da..
Eskiden bir Walkman'im vardı hatırlıyorum. Philips marka. Bon Jovi dinlerdim o yaşta yol boyunca. Bir de Teoman tabi.. Yollar başka türlü çekilmezdi, müziksiz.. En güzel yol anılarımda da, en kötülerinde de müzik eşlik etti bana yolda. Tıpkı şu anda olduğu gibi.
Bunalım da yaşadım dönerken, sevgiliden ayrılmanın acısı içerisinde, keyif de yaşadım nihayet tatilin başlayıp koca bir yazın beni beklediğini bilerek. Yolları eğlenceli kılan da aslında çıkmadan önce yaşadığımız duygulardır biraz da.. Bir şeyleri umut ederek, ya da kafamızda birşeyleri kurcalayarak yola çıkarız. Yine de uyarayım okuyucu; sarhoşken uzun yol hiç mi hiç çekilmiyor... :)
Yolculuklar otobüsle bir başka tatlı, okuyucu. Her ne kadar uçak daha kolay ve kısa sürse de otobüsün tadını hiç bir zaman değişmem.


1 yorum:
satır aralarını okudum...
Yorum Gönder